Tijdens haar opleiding verpleegkunde maakte de 28-jarige Zoë voor het eerst kennis met de zorg. Sindsdien is ze er altijd in blijven hangen. Al op haar achttiende begon ze als stagiaire in de gehandicaptenzorg. Daarna werkte ze als flexwerker en deed ze steeds meer ervaring op binnen het werkveld. Inmiddels werkt ze al twee jaar bij Ons Tweede Thuis. In de zomer van 2024 startte ze als assistent-begeleider.

Een paar maanden daarna begon ze als leerling-persoonlijk begeleider op locatie WestWijk, voor mensen met een ernstig meervoudige beperking. Daar combineert ze werken met leren. Juist die combinatie vindt ze waardevol: wat ze tijdens haar opleiding leert, kan ze meteen toepassen in de praktijk. De band met cliënten is bijzonder en sterk. Zelfs wanneer Zoë een tijdje afwezig is, laten ze merken dat ze haar hebben gemist en aan haar denken. Dat soort momenten maken voor haar duidelijk waarom ze voor dit werk koos. Ze betekent echt wat voor deze mensen.

Leren in de klas, groeien in de praktijk

Mijn week is eigenlijk verdeeld tussen leren en werken. Op maandag heb ik les, waarin ik word opgeleid tot begeleider. Dat zijn leerzame dagen. Ik zit in de klas met mensen die ook bij Ons Tweede Thuis werken. En daardoor leer je meteen veel collega’s uit het werkveld kennen. We delen ervaringen en bespreken situaties die we op het werk tegenkomen. Dat maakt de lessen extra waardevol.

“Op hun manier zijn de cliënten er ook voor mij.”

De rest van de week werk ik bij WC Westwijk op een groep. Die combinatie van theorie en praktijk helpt mij om te blijven leren. Wat mij het meest aanspreekt in dit werk, is dat je er echt voor mensen kan zijn. Als iemand verdrietig is, probeer ik dat moment weer om te draaien. Soms is een klein gebaar al genoeg om iemand weer te laten lachen. Als ik dan die blije gezichten zie, geeft dat mij ontzettend veel voldoening. Het werkt ook andersom. Als ik zelf een minder goede dag heb, is er ook wederzijds begrip. Dat maakt het contact heel bijzonder.

Leren kijken naar wat écht belangrijk is

In dit werk leer je mensen op een heel andere manier kennen. Sommige cliënten zijn niet verbaal en kunnen zich niet met woorden uitdrukken. Toch leer je na een tijdje precies wat iemand bedoelt of voelt. Dat gaat via kleine signalen: een blik, een beweging of een bepaalde reactie. Daardoor ontstaat er een hechte band. Samen met mijn collega’s zorg ik ervoor dat cliënten een zo mooi mogelijk leven hebben. Dat zit vaak juist in de kleine dingen, zoals wandelen, samen koken, het masseren van de handen, kleuren of een puzzel maken.

Wat ik door dit werk vooral heb geleerd, is om die kleine momenten te waarderen. Cliënten kunnen ontzettend blij zijn met iets kleins. Dat is bijzonder om te zien, zeker in een tijd waarin veel mensen snel ontevreden zijn. Door dit werk kijk ik zelf ook anders naar wat belangrijk is in het leven. Ook het contact met familie speelt een grote rol. Familieleden kennen hun naaste vaak door en door en kunnen veel vertellen over wat iemand nodig heeft. Tegelijkertijd merk ik dat zij ook zien hoeveel aandacht en zorg er wordt gegeven. Soms krijg ik dan een bedankje of een klein cadeautje. Dat laat zien dat het werk wordt gezien en gewaardeerd.

Samen sterk in een warm team

Voordat ik bij Ons Tweede Thuis begon, liep ik eerst een meeloopdag mee op de locatie. Toen had ik eigenlijk meteen een goed gevoel. Ik merkte al snel dat dit een plek was waar ik graag wilde werken. Wat ik vooral fijn vond toen ik begon, was dat je altijd bij iemand terecht kan. Collega’s staan open voor vragen en helpen je graag. Dat maakte het voor mij een stuk makkelijker om mijn weg te vinden in het werk. De werkomgeving voelt ook anders dan veel andere werkplekken. Het is een woonsetting: je werkt bij de mensen thuis. Daardoor voelt het minder als een standaardwerkplek en meer als een plek waar mensen samenleven. Dat maakt het werken bij Ons Tweede Thuis extra bijzonder.

“Het is zoveel meer dan alleen verzorgen: je ontdekt hier hoe bijzonder écht contact zonder woorden kan zijn.”

Op onze locatie zit veel verschil in leeftijd en ervaring. Dat vind ik juist heel waardevol, omdat iedereen andere inzichten meebrengt. Ondanks dat ik een van de jongere medewerkers ben, heb ik wel het gevoel dat er echt naar mij wordt geluisterd. Tijdens teamvergaderingen kan ik mijn ideeën delen en merk ik dat mijn mening wordt meegenomen. De sfeer in het team zou ik omschrijven als warm en open. De mensen in de omgeving komen steeds meer langs als er een activiteit is op het Dagcentrum. Bijvoorbeeld tijdens de WestWijk markt. Voor mij laat dat zien hoe bijzonder deze plek is.