De 19-jarige Rosalie werkt inmiddels 2 jaar als begeleider op locatie Westwijk. Naast haar studie Psychologie vond ze hier een bijbaan die voor haar veel meer betekent dan een ‘gewone studentenbaan’. Tijdens haar diensten is ze samen met collega’s verantwoordelijk voor cliënten met een ernstig meervoudige beperking.

Hiervoor werkte ze bij de Albert Heijn, maar ze merkte al snel dat ze op zoek was naar meer uitdaging en verantwoordelijkheid. In haar huidige werk voelt ze dat verschil duidelijk. Ze werkt niet alleen vóór mensen, maar vooral mét mensen. Dat maakt elke dienst anders en betekenisvol. Bovendien is het werk goed te combineren met haar studie, omdat ze zelf haar beschikbaarheid kan doorgeven en de diensten flexibel zijn. Ondanks dat het een bijbaan is, voelt het voor Rosalie als veel meer. Ze heeft het gevoel dat ze hier echt iets kan betekenen voor anderen.

Geen dag is hier hetzelfde

Meestal werk ik dagdiensten. Dan begint mijn dag om zeven uur ’s ochtends en werk ik tot half vier. Tijdens mijn dienst verzorg ik de cliënten en doen we samen verschillende activiteiten. Bijvoorbeeld fietsen, dansen in de woonkamer, een boekje voorlezen of samen creatief bezig zijn.

Wat ik mooi vind aan dit werk, is dat je na een tijdje echt een band opbouwt met de cliënten. De uitdaging is dat communicatie met deze mensen anders verloopt dan bij ons. Maar naarmate ik de mensen beter leerde kennen, ging het communiceren makkelijker en weet ik nu wat iemand nodig heeft. Inmiddels betekenen de mensen voor wie ik zorg echt veel voor mij. Dat merkte ik vooral toen ik vorig jaar drie maanden op reis was. Terwijl ik weg was, betrapte ik mezelf erop dat ik hen miste.

“Voor dit werk krijg ik zoveel liefde terug.”

Natuurlijk zijn er ook momenten die lastiger zijn. Dan probeer ik rustig te blijven en goed te kijken naar wat iemand nodig heeft. Uiteindelijk merk ik dat alles wat je geeft in dit werk ook weer terugkomt.

Groeien door kleine momenten

Door hier te werken heb ik mezelf op veel manieren ontwikkeld. Een van de belangrijkste dingen die ik heb geleerd, is geduld hebben. In dit werkveld is dat echt een belangrijke eigenschap. Je neemt de tijd voor mensen en probeert goed aan te voelen wat iemand nodig heeft.

Daarnaast krijg je best veel verantwoordelijkheid. Tijdens een dienst zorg je niet alleen voor de cliënten, maar ook voor de woonkamer en alles wat er op de woning gebeurt. Dat betekent dat je bijvoorbeeld ook het huishouden bijhoudt. Deze klusjes onderneem ik vaak samen met de cliënten, zo wordt een schoonmaakklus bijvoorbeeld meteen een stuk gezelliger. Een klein stapje kan voor een cliënt iets heel groots zijn. Het is fijn als je kan helpen het stapje te zetten. Dit werkt voor mij erg motiverend, je kan met kleine dingen zo’n verschil maken in het verloop van een dag.

“Ik stap na iedere werkdag met een voldaan gevoel de deur uit.”

Wat ik ook mooi vind, is dat je zelf invloed hebt op hoe leuk je een dag maakt. Op een zonnige dag besluiten om met z’n allen buiten te eten bijvoorbeeld. Dat zijn van die momenten die heel gezellig worden en je merkt dat cliënten daar ook echt van genieten. Dit uiten ze dan soms in een knuffel of een kus, en dat maakt zo’n moment extra bijzonder.

Toen ik hier begon, had ik geen ervaring met werken met deze doelgroep. Daarom vond ik het fijn dat ik in mijn eerste periode goed werd begeleid. Als begeleider kreeg ik zes inwerkdiensten, waarin je stap voor stap wordt meegenomen in het werk. Zo leer je hoe een dienst verloopt en wat jouw cliënten fijn vinden. Daarnaast biedt Ons Tweede Thuis verschillende cursussen aan. Daarmee kan je meer leren over het werken met mensen met een beperking en hoe je goede zorg verleent. Dat helpt je om je zekerder te voelen in je werk.

Toch merk ik dat je het meeste leert door het gewoon te doen. Door mee te draaien in de praktijk ontdek je steeds beter wat werkt en wat cliënten nodig hebben. Het belangrijkste is dat je openstaat voor de doelgroep. Als je dat hebt, groei je vanzelf in het werk. Ik vind deze doelgroep erg interessant en tijdens mijn studie Psychologie zou ik bij Ons Tweede Thuis daarom misschien ook stage willen lopen. Wie weet blijf ik daarna wel hangen.